Muziektermen
Muziekuitgeverscontract (van auteur met muziekuitgever)
Overeenkomst, ook uitgavecontract of publishing deal geheten, waarin bepaald wordt welke auteursrechten afgestaan worden door de auteur aan de muziekuitgever om ze commercieel te exploiteren voor een bepaalde periode in diens leven (levenslange contracten of zelfs contracten voor de geldigheidsduur van het auteursrecht - vroeger veelal voor de duur van de bescherming door het auteursrecht, destijds 50 jaar (nu 70) na de dood van de auteur - worden meer en meer vervangen door tijdelijke - 3 jaar, bijvoorbeeld, maar dat is wel het minimum) en voor een bepaald territorium (vroeger vaak: de hele wereld, nu meer en meer per land) en waarin de auteursrechten-split wordt vastgelegd. De Belgische auteurswet voorziet dat bij faillissement van de muziekuitgever het uitgavecontract kan opgezegd worden.
Zowel voor de uitvoeringsrechten, vaak uitgedrukt in twaalfden, als voor de mechanische reproductierechten, uitgedrukt in een percentage, vindt men een fifty fifty-royalty-split regelmatig terug, maar er zijn andere regelingen mogelijk al naargelang het gepresteerde werk: wanneer de muziekuitgeverij niet meer dient te doen dan de administratie te verrichten met de auteursvereniging , bijvoorbeeld, dan kan de (veelal succesrijke, over een eigen muziekuitgeverij beschikkende) auteur in een administratiecontract een kleiner percentage, 10% of 15% bijvoorbeeld, afstaan of een kic-back vragen. In zo'n administratiecontract staat de auteur zijn rechten niet af. In dit geval, waar de auteur een eigen muziekuitgeverij heeft, spreekt men ook van copublishing of co-editie (normaliter op 50/50% basis tussen de twee muziekuitgeverijen - waarvan mogelijk één evenmin auteursbetrokken is). De auteur heeft in elk geval altijd recht op minimum 50% van de auteursrechten, de componist en de tekstdichter elk evenveel. Er kunnen voorschotten bepaald worden die de muziekuitgever aan de auteur dient te betalen. Er kunnen bepalingen worden opgenomen die leiden tot een gegarandeerde exploitatie, zodat het werk niet renteloos in de cataloog blijft zitten, zoals zorgen voor een uitgave op een geluidsdrager binnen een bepaalde periode. Auteurscontracten met muziekuitgevers kunnen zowel betrekking hebben op alle muzikale composities van de auteur gedurende diens leven of een periode daarvan - het exclusief auteurscontract of exclusive agreement - als op één enkele compositie - het individual song agreement . Een andere constructie dan de co-editie is nog deze waarbij de auteur een fonds (ook onderfonds of publishing fonds) binnen een muziekuitgeverij krijgt. De muziekuitgever en de auteur(s) richten dan samen een bedrijf op dat door beiden wordt beheerd en dat het uitgeversaandeel ontvangt (de verdeling van de aandelen geeft verder aan hoe de binnenkomende gelden worden verdeeld). Met dergelijke constructie kunnen andere bandleden maar niet-auteurs mee profiteren. Zij is ook gebruikelijk voor producers en productiemaatschappijen die zelf andere (co)-auteurs aan hun fonds kunnen binden. Auteurs kunnen, in afwachting, bijvoorbeeld, dat de muziekuitgever een fonogramcontract kan versieren binnen een bepaalde periode, drie maand, bijvoorbeeld, niet echt een contract ondertekenen maar wel een optiecontract of letter of intent. De auteur verbindt er zich dan toe in die periode niet naar een andere muziekuitgever te stappen. Indien de muziekuitgever zijn beloftes kan nakomen wordt een 'echt' muziekuitgeverscontract getekend.
Voor Sabam moet door de muziekuitgever verplicht aangifte worden gedaan van de door hem uitgegeven werken, welke aangifte vergezeld dient te gaan van het mede door de auteur ondertekende uitgavecontract (en eventueel ook van de partituur/tekst of geluidsdrager). De aangifte bij Sabam van onuitgegeven werken wordt overgelaten aan de beoordeling van de auteur (is nuttig in geval van betwisting).